We reizen door naar Melekuray via Lungi road, de lange weg die naar de luchthaven leidt en gedurende de oorlog bezet werd door de RUF rebellen. Hierbij werden alle omliggende dorpen door de rebellen platgebrand of geplunderd. Het waren de Britse Core guards die deze regio destijds hebben bevrijd.
In Melekuray is War Child reeds sinds 2008 actief en de 30 jongeren die hier opgeleid werden staan reeds wat verder. We spreken met de locale trainers die hier vrijwillig werken en opgeleid werden door War Child. Trots vertellen ze ons dat hun 30 trainees in samenwerking met het Ministerie van landbouw een opleiding krijgen in het War Child center tot verbouwen van rijst en aardnoten. Hiervoor hebben ze met hun trainers ook een landbouwproject gestart waar rijst wordt geteeld . Ze noemen de rijst ‘pakamo’ wat wil zeggen ‘rice from after the war’. We bezoeken ook de plantage waar de rijst nu klaarstaat om geoogst te worden. Het leek op een stralend groene weide midden in het oerwoud.
Wat ik bijzonder vond is dat de 30 jongeren nu begeleid worden in het vormen van een eigen jongeren landbouwcoöperatie waar door samenwerking veel efficienter geproduceerd kan worden. Er wordt hen uitgelegd welke afspraken ze hierbij onderling dienen te maken en hoe dit formeel vastgelegd kan worden. Er bestaan nu ook een wens voor de bouw van een rijstmolen waardoor hun productie sneller kan verwerkt worden.
Deze jonge mannen en vrouwen nemen dus werkelijk samen het heft in eigen handen! Het is indrukwekkend om te zien hoe concreet onze hulpverlening hier is.
Recente reacties